تو خود از زیباییش بگو...

        وماادراک ما لیله قدر

اینجا دنیا آغاز میشود.

در دستان پر مهر یاس و باغبانش.

در عشق گل به نگهبانش.

ابنجا دنیا به قیاس عشقت خنده میزند.

و تو کجا دیده ای که گل به حفاظت از باغبانش کمر راست کند.

کجا دیده ای که کمر گل خم شود تا باغبان کمر خم نکند.

بگذار دنیا بخندد به آنچه دیگر ندیده است.که تازه آغاز عشق ابنجا در این باغ بی نشان است.

بگذار کابوس پریشانیم را در کنار دستان تو سحر کنم.

.مینا.

تو خود از زیباییش بگو...

جز سیاهی چیزی نمی بینم.

و می دانم این تنها صدای قلبم است که لحظه لحظه یادم می آورد زمان برای من بلند نیست.

و من می دانم که این مرگ است که همیشه یادم میکند؛که می داند خسته تر از آنم که به زندگی بیندیشم.

می دانم که روزی حصار منو مرگ با هم خواهد شکست.

می د انم که روزی حصار منو مرگ با هم خواهد شکست .

من صبر را فراموش کرده ام.

.مینا.

این منم.زهرا...
مینا بانو دستور فرمودن که یه عکس خشمگین براش بذارم .منم این عکس رو انتخاب کردم چون به حالت الآنش خیلی شبیه....

قربونتون ...می دونستم خوشتون میاد...

 تو خود از زیباییش بگو...

من با چه حالی اومدم؛تو با جه حالی برم گردوندی.
من میخواستم به غیر از تو شکایت کنم؛تو ساکتم کردی که به خودت بگم.
من رو دیوار حرمت نوشتم؛تو باهام حرف زدی.
من اشک ریختم؛تو پاک کردی.
من ..من فقط میخوام بگم همشو دیدم.همشو فهمیدم.
اما یه چیز مونده.که گذاشتمش پیش خودت و بر گشتم.تا وقتی فقط شکسته بود؛میخواستمش.اما حالا که خورد شده دیگه نمیخوامش.اگر تو نخوای سالم بشه؛بدون اون سنگ میشم.اون وقت اگر سنگ بشم بازم صدامو میشنوی؟
فقط اینکه نمیدونم اگر نیومده بودم چی میشد.

....  ....  .... ....

....
صدای مهربون پدر بزرگم.و بحث تکراری ما.
-سلام
-سلام
-خوبین بابا محمود-تو بهتری.
-نه.از کجا میدونین.
-برای اینکه تو ۲۲سالته.من۸۳سالمه.
(سکوت من.حالم گرفته شد.وافعا ۸۳ سالشه!!)
-خب اینکه دلیل نمیشه!
-چرا نمیشه.ببین یه غنچه گل قشنگتره یا یه گل پر پر شده؟
(سکوت من.)
-نگین بابا محمود.
(میدونه از بی حرفیمه)
(میدونه با مامان پری کار دارم نه با اون)
-گوشی رو میدم به مامان پریت.خداحافظ.
(اشک تو چشمام جمع میشه.چی میتونستم بگم.اینکه قبول ندارم من یه غنچم؟!باورش میشه اگر بگم.اگر بگم غنچه به ...ولش کن.)
دلم میخواست زمان بر میگش به اون موقعی که موهای بابا محمود تازه یه دست سفید شد.مهدی سرشو میذاشت رو موهای نرم بابا محمود و میگفت بابامحمود پشمکی.منم بالا پایین میپریدمو میگفتم بابا محمود پشمکی؛بابا محمود پشمکی.بعد اون میخندید و میگفت نکن بچه.برو بچه.فیلم حسن کچل رفتی بالاخره؟.منم میموندم که بابا این فیلم حسن کچل ماجراش چیه!

.مینا.

 تو خود از زیباییش بگو...

آدمک آخر دنیاست بخند؛
آدمک مرگ همین جاست بخند؛
دستخطی که تو را عاشق کرد؛ شوخی کاغذی ماست؛ بخند.
آدمک خر نشوی گریه کنی؛
کل دنیا سرابست؛بخند.
آن خدایی که بزرگش داری؛ به خدا؛
مثل ما تنهاست؛بخند.

قرار نبود من تو این نوشته دست ببرم.مال رها بود.هنوزم قرار نیست؛ولی دارم میبرم دیگه.
من باب پی نوشت حسابم کنین.این بار خونه من یه مهمان ویژه داشت؛که اگر بخواد میتونه همخونه هم بشه. اگر بگم کی...      .هیچ چی.نگم قشنگتره.

به تمام موج ها خواهم گفت؛
آن روز که در چشمانت دریا را دیدم.؛
که شما در دریایید و دریا را اینگونه ندیده اید.و من دریا را در چشمان تو دارم.
که وسعتش را هیچ کس جز من نمیداند.
که من میمیرم اگر آن دریا طوفانی شود.

 تو خود از زیباییش بگو...

باور کن دوری ات بهانه است.
باور کن اگر تو بخواهی برلبانم مهر مرگ خواهم نشاند.
به چشمانت قسم؛اگر تو بخواهی تا ابد نگاه از جهان بر میگیرم تا یاد نگاهت از چشمانم بیرون نرود.
باور کن میخواهم هنوز و همیشه قدم از جای قدم های تو بردارم.
برگرد.به عقب برگرد.به پشت سرت. نگاه کن؛من هنوز همان جا ایستاده ام.
در آنجا که جز یادت چیزی نیست.در آنجا که قرار بود دنیا تمام شود و ما با هم باشیم.
و حالا من هستم و تو نیستی.
مرا نگاه کن که هنوز دستانم به قلب تو گره خورده است .
باور کن اگر تو بخواهی به هیچ اینجا می مانم.
تو می دانی؛من از سکوت تو به فریاد قلبم رسیده ام.
تو می دانی ؛من از خاموشی نگاهت به صدای نگاهم رسیده ام.
باور کن اگر تو بخواهی برلبانم مهر مرگ خواهم نشاند.

از اون جایی که کار از محکم کاری عیب نمیکنه مصلحت بسیار دیدم که اعلام کنم هیچ گونه شخص خارجی و داخلی منظور نمی باشد.برا اونایی مینویسم که براشون سوال میشه.لطفا همه به خودشون نگیرن.
.مینا.